Mede door ziekte, maar ook omdat deze tijd van het jaar simpelweg niet goed voelt om nieuwe plannen te maken, merk ik dat ik nog geen duidelijke doelen of voornemens heb voor 2026. En dat is oké.
Op dit moment is er eigenlijk maar één intentie:
alles rustig aan doen en de tijd nemen om naar binnen te keren.
Ik voel dat ik nog in een soort winterslaap zit. Een fase waarin zachtheid, rust en innerlijk werk voorop staan. Geen haast. Geen druk om meteen nieuwe dingen te lanceren of grootse plannen te delen. Geen stress om “moeten”.
En ergens voelt dat juist heel kloppend.
Want wat ik óók voel, is dat er iets groots aan het ontstaan is. Nog niet zichtbaar aan de buitenkant, maar wel aanwezig vanbinnen. Misschien neem ik daarom juist extra de tijd, om het eerst te laten rijpen, te voelen, te doorleven en intern uit te broeden.
Het komt.
Rustig aan.
Op het juiste moment.
Tot die tijd kies ik voor vertragen, luisteren en zijn.